Portal pametne poljoprivrede

Od 1991. godine do danas na čelu srpske poljoprivrede smenjivali su se ministri, vlade i agrarne politike. Prema pregledu koji je pripremio analitičar i publicista Branislav Gulan, u protekle tri i po decenije u ministarskoj fotelji našlo se ukupno 21 ime odnosno mandat, računajući i vršioce dužnosti, dok je sadašnji ministar Dragan Glamočić jedini među njima koji je na čelo agrarnog resora došao drugi put.

Posebno je upadljiva učestalost promena nakon 2000. godine. Od početka devedesetih do političkih promena 2000. godine poljoprivredu Srbije vodila su četiri ministra, dok se potom, prema podacima iz analize, u resoru promenilo još 17 ministara odnosno nosilaca ministarske funkcije.

Od Simina do Babovića – četiri ministra tokom devedesetih

Hronologija u dostavljenom pregledu počinje Veljkom Siminom, koji je funkciju ministra poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede obavljao od 15. januara do 23. decembra 1991. godine.

Nasledio ga je Jan Kišgeci, koji je resor vodio od decembra 1991. do 15. marta 1994. godine, u vladama Radomana Božovića i Nikole Šainovića.

Treći je bio Ivko Đonović. Na čelo Ministarstva došao je 15. marta 1994. i ostao do 24. marta 1998. godine, tokom prve vlade Mirka Marjanovića.

Jovan Babović preuzeo je Ministarstvo 24. marta 1998. i vodio ga do 25. oktobra 2000. godine. Time je zaključen period u kojem su se tokom gotovo jedne decenije na čelu agrarnog resora promenila četiri ministra.

Posle 2000. počinje mnogo brža smena ministara

Nakon političkih promena 2000. godine, prvi na čelu resora bio je Živanko Radovančev, koji je Ministarstvo vodio od oktobra 2000. do januara 2001. godine.

Dragan Veselinov preuzeo je funkciju 25. januara 2001. i ostao do 1. jula 2003. godine, a nasledio ga je Stojan Jevtić, čiji je mandat trajao do 3. marta 2004.

Od marta 2004. do juna 2006. godine ministarka je bila Ivana Dulić-Marković. Nakon nje funkciju vršioca dužnosti ministra obavljao je Goran Živkov, a potom su kao vršioci dužnosti navedeni Danilo Golubović i Predrag Bubalo.

Slobodan Milosavljević preuzeo je resor 15. maja 2007. godine i vodio ga do 7. jula 2008, kada je ministar postao Saša Dragin. Dragin je na funkciji ostao do 14. marta 2011. godine, a nasledio ga je Dušan Petrović, koji je Ministarstvo vodio do 27. jula 2012.

Od Kneževića i Glamočića do Nedimovića

Goran Knežević došao je na čelo Ministarstva 27. jula 2012. i na toj funkciji ostao do septembra 2013. godine. Tada ga je nasledio Dragan Glamočić, koji je svoj prvi ministarski mandat završio 27. aprila 2014.

Snežana Bogosavljević Bošković vodila je resor od aprila 2014. do avgusta 2016. godine.

Potom je na mesto ministra došao Branislav Nedimović, čiji je mandat trajao od 11. avgusta 2016. do 25. oktobra 2022. godine. Prema hronologiji iz dostavljenog materijala, to je jedan od najdužih kontinuiteta na čelu agrarnog resora u posmatranom periodu.

Tanasković, Martinović i povratak Glamočića

Jelena Tanasković preuzela je Ministarstvo 25. oktobra 2022. i vodila ga do 2. maja 2024. godine, kada je na funkciju stupio Aleksandar Martinović.

Martinovića je 2025. godine nasledio Dragan Glamočić, koji se tako drugi put našao na čelu Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede. U dostavljenom materijalu naveden je 15. april, dok zvanični podaci Ministarstva navode da je Glamočić na funkciju drugi put stupio 16. aprila 2025. godine. Primopredaja dužnosti sa Aleksandrom Martinovićem obavljena je 17. aprila.

Glamočić je i trenutno ministar poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede.

Česte promene na čelu resora, problemi ostajali

Autor analize Branislav Gulan učestale promene ministara stavlja u širi kontekst rezultata srpske poljoprivrede tokom poslednjih decenija. U materijalu se navodi da je naročito posle 2000. godine kontinuitet u vođenju resora bio slab, dok su problemi u proizvodnji, stočarstvu, produktivnosti i konkurentnosti ostajali.

U analizi se posebna pažnja posvećuje i rezultatima prethodne Strategije poljoprivrede i ruralnog razvoja. Navodi se da je projektovani godišnji rast bio 9,1 odsto, odnosno najmanje 6,1 odsto u lošijim godinama, dok je, prema podacima koje autor prenosi, desetogodišnji rast proizvodnje iznosio svega 1,7 odsto.

Zbog toga hronologija ministara nije samo spisak imena. Česte promene na čelu jednog od najvažnijih ekonomskih resora otvaraju pitanje kontinuiteta agrarne politike, posebno ako se imaju u vidu dugoročni problemi sa produktivnošću, stočarstvom, investicijama i konkurentnošću domaće poljoprivrede.

Nova Strategija poljoprivrede i ruralnog razvoja za period 2026–2034. trebalo bi, prema navodima iz dostavljenog materijala, da promeni pristup i veći značaj da rezultatima uloženog novca, prehrambenoj sigurnosti, mladima i efikasnijem korišćenju resursa.

Izvor: Analiza Branislava Gulana

Foto: Ministarstvo poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede